fbpx

048. Λεπτομέρειες εκθέσεων και εκδόσεων

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016 09:30

Το σαρακοστό όγδοο από τη σειρά videos "Μικροί Μονόλογοι από τον Πλάτωνα Ριβέλλη για τη Φωτογραφία και την Τέχνη".

Λεπτομέρειες εκθέσεων και εκδόσεων

Έχω τονίσει αρκετές φορές ότι (πλέον) είμαι πολύ υπέρ των εκθέσεων και των εκδόσεων, διότι θεωρώ ότι βοηθούν τον φωτογράφο. Αρκεί να προσέξει μερικά πράγματα, τα οποία πολύ γρήγορα θα τα επισημάνω. Πρώτον, να ταιριάζει η έκθεση και ο τρόπος που βγάζει το βιβλίο του στο επίπεδό του, στη μορφή της φωτογραφίας του, στις πεποιθήσεις του, στην ηλικία του, στο περιβάλλον του, στον τρόπο της ζωής του. Δεύτερον, πρέπει να αποφύγει κάθε εντυπωσιακή προβολή, είτε αυτή έχει σχέση με τα πασπαρτού και τα κάδρα, είτε με τον φωτισμό, είτε με τη διαρρύθμιση της αίθουσας, είτε με τη σχεδίαση του βιβλίου, διότι οποιαδήποτε υπερβολή στην εμφάνιση θα αποβεί σε βάρος της φωτογραφίας, που είναι πάντοτε πολύ αδύναμη για να αντέξει αυτές τις υπερβολές. Έστω και αν οι υπερβολές είναι συνήθεια της εποχής μας και είναι προτιμήσεις των διακοσμητών και των γραφιστών που συνοδεύουν έναν φωτογράφο στη δημιουργία μιας έκθεσης. Κάτι άλλο που πρέπει να τονιστεί είναι τα περίφημα βιογραφικά. Οι φωτογράφοι δεν διεκδικούν θέση εργασίας που φουσκώνουν ένα βιογραφικό για να δείξουν πόσο σπουδαία γνωρίζουν τον τομέα τους. Το βιογραφικό με πολύ απλά λόγια χρειάζεται να δίνει μόνο τα στοιχεία εκείνα που ένας θεατής χρειάζεται να διαβάσει. Η ηλικία βοηθάει, αν και πολλοί την κρύβουν, βοηθάει, γιατί αν δεν βλέπεις τον φωτογράφο είναι σημαντικό να ξέρεις αν ο φωτογράφος είναι «φρέσκος», αν είναι είκοσι ετών ή αν είναι ογδόντα. Η προέλευση, η εθνική, ενδεχομένως βοηθάει, όχι ιδιαίτερα. Η οικογενειακή του κατάσταση, παντελώς αδιάφορη. Η μόρφωσή του, τα πτυχία του, μάλλον αδιάφορα. Από τις εκθέσεις που έχει κάνει και τις δημοσιεύσεις, αυτά που μετράνε είναι τα βιβλία και οι εκθέσεις που σημείωσαν κάτι για τον ίδιο, είτε στην πορεία του την καλλιτεχνική είτε την προσωπική. Άρα λιτά βιογραφικά, σεμνά βιογραφικά, διότι και αυτά τείνουν να καπελώσουν την αδύναμη γενικώς φωτογραφία. Οι λεζάντες λιτές και μόνον πληροφοριακές, όχι με υπογράμμιση. Αντιθέτως, θα μπορούσε να υπάρχει μια παράγραφος που να λέει ποιες είναι οι βασικές επιρροές του φωτογράφου, ποιοι καλλιτέχνες τον έχουν εμπνεύσει, φωτογράφοι ή άλλοι, και ποια είναι η γενική άποψη που έχει για τη γραμμή της φωτογραφίας του, χωρίς όμως επεξηγηματικές λεπτομέρειες, που θα συνιστούσαν έναν τρόπο ανάγνωσης των φωτογραφιών και θα εμπόδιζαν τον θεατή να απολαύσει τις φωτογραφίες με τον δικό του τρόπο. Επομένως, όλα αυτά είναι χρήσιμα να γίνονται και πάντοτε με πολλή σκέψη και μία μεγαλύτερη ταπεινότητα απέναντι στην έτσι κι αλλιώς ταπεινή φωτογραφία.